Het voorwerp dat hier staat afgebeeld is een gasmasker. Geen gewoon gasmasker, maar een gasmasker speciaal voor baby’s. Het bedekt niet alleen het hoofd, maar het hele lichaam tot aan het middel. Ook de armen passen in het masker, zodat de baby een duim in zijn mond kan stoppen.
Bang voor gifgas
Het gasmasker stamt uit de Tweede Wereldoorlog. Veel mensen waren toen enorm bang voor aanvallen met chemische wapens. Dat kwam door de herinnering aan de Eerste Wereldoorlog, toen Duitsland giftige gassen had ingezet tegen vijandelijke soldaten. De verwoestende gevolgen waren zo enorm dat een heleboel landen in 1925 afspraken om zulke wapens nooit meer te gebruiken. Maar ja, zou Duitsland zich in deze nieuwe oorlog wel wat van dergelijke afspraken aantrekken? Veel mensen vreesden van niet.
Oorlog met chemische wapens
Dat die oude afspraken inderdaad niet zo heel goed hielpen, ondervonden veel mensen na de Tweede Wereldoorlog. Sommige landen in oorlog gebruikten chemische wapens tegen hun vijand. Egypte deed dat in Jemen, de Verenigde Staten in Vietnam, Irak en Iran gebruikten chemische wapens in de oorlog die ze tegen elkaar voerden; Irak zette bovendien chemische wapens tegen zijn eigen Koerdische bevolking in. Ondertussen werkten de Verenigde Naties aan een nieuw verdrag dat gebruik, opslag en productie van chemische wapens moest verbieden.
Honderden inspecteurs
In 1993 kwam dat verdrag er eindelijk. Tegenwoordig reizen honderden inspecteurs de hele wereld af om te controleren of de landen die hun handtekening onder het verdrag hebben gezet zich wel aan de afspraken houden. Maar er is nog een lange weg te gaan, want het kost jaren voordat de miljoenen en miljoenen kilo’s chemische wapens die in de wereld liggen opgeslagen ook daadwerkelijk zijn vernietigd. En helaas hebben nog niet alle landen hun handtekening onder het verdrag gezet.



