Voor broedvogels uit het hoge noorden zijn mangrovegebieden belangrijke overwinteringsplaatsen. Miljoenen steltlopers hoppen van hun broedgebieden in de toendra via waddengebieden in Europa en Azië naar de slibkusten in Afrika, Azië en zelfs Australië en soms Nieuw-Zeeland. Daarbij leggen ze in één keer of in een paar etappes vele duizenden kilometers af.
Trek van de rosse grutto. Afbeelding: USGS Alaska Science Center
Wereldrecord
De rosse grutto heeft de noordse stern verslagen! In één non-stop vlucht van negen dagen overbrugt de grutto een afstand van 11.000 kilometer van Alaska naar Nieuw-Zeeland en de oostkust van Australië. Daarmee laten ze de kanoetstrandloper en de noordse stern met respectievelijk 5400 en 18.000 km, maar met stops onderweg, ver achter zich. Ze doen dat door behalve hun vet ook delen van hun darmen te verbranden. Verder maken ze gebruik van sterke staartwinden.
In een Maorilegende wordt verteld dat hun Polynesische voorouders Nieuw-Zeeland bereikten door de rosse grutto´s op hun trektocht te volgen.