Al in de oudheid gold de Egyptische godsdienst als zeer merkwaardig, met name de gewoonte om sommige goden in de gedaante van een dier te vereren. Men stelde de god Horus voor als een valk, Thot als een baviaan of als een ibis en Anubis als een jakhals. Al spoedig ontstond de gewoonte om deze goden af te beelden als mensen met een dierenkop. Andere goden, zoals Osiris en Isis, werden echter altijd in de gedaante van een mens vereerd. Later werden hele diersoorten, zoals valken, ibissen en katten als heilig beschouwd. Ze werden beschermd en na hun dood gebalsemd en op speciale begraafplaatsen bijgezet.

Talloze goden
De Egyptenaren kenden talloze goden. Tot de belangrijkste behoorden Osiris, Isis en Horus. Het verhaal vertelt dat Osiris lang geleden over Egypte regeerde en de bewoners allerlei nuttige dingen leerde, zoals de landbouw. Zijn broer Seth werd jaloers en smeedde een samenzwering tegen Osiris. Tijdens een feest wist hij zijn broer in een kist te sluiten, die daarna in de Nijl werd geworpen. Isis, de vrouw van Osiris, slaagde er in de kist terug te vinden, waarna de god Anubis het lichaam balsemde en tot nieuw leven wekte. De zoon van Osiris en Isis, Horus wist later Seth te verslaan, waarna hij koning van Egypte werd. Osiris regeerde voortaan over het dodenrijk.

Een goddelijke kever
Opmerkelijk was de verering door de Egyptenaren van de mestkever of scarabee. Dit dier heeft de gewoonte eitjes te leggen in een balletje mest, dat vervolgens naar een veilige plaats wordt gerold. Na verloop van tijd komen de jonge kevers uit de bal tevoorschijn. Voor de Egyptenaren was de mestkever het symbool voor de schepping, voor het ontstaan van het leven. De zon, bron van alle leven, werd volgens hen door een grote scarabee langs de hemel geduwd.