Een bos op stelten? Bomen die in zee groeien? Zinderende hitte, stinkende modder, een wirwar van wortels, vreemdsoortige planten en dieren die moeten overleven in zoet en zout water, bij eb en vloed. Een groene schakel tussen land en zee, een toevluchtsoord voor mens en dier. En ieder jaar trekken duizenden vogels vanaf onze Wadden naar de verre mangroven. Mangrovebossen maken deel uit van de zogenoemde "wetlands". Ze behoren samen met de tropische bossen en de koraalriffen tot de productiefste ecosystemen op aarde. Wereldwijd zijn echter al veel mangrovebossen verdwenen of worden ernstig bedreigd.
Mangrovebossen komen voor bij ondiepe, modderige kusten in tropische en subtropische gebieden. Ze vormen een belangrijke overgang tussen land en zee. Vissen gaan naar de mangroven om kuit te schieten, stormvloeden verliezen er hun kracht, broedvogels uit het hoge noorden overwinteren er. Vooral bij eb is een mangrovebos geheimzinnig, met die wirwar van wortels, bizarre dieren, zuigende geluiden en zoemende insecten. De hete, vochtige atmosfeer, de lucht van rottende, zoutige modder, de leerachtige bladeren, de omhoog priemende ademwortels; alles bij elkaar zorgt voor een spannende, vreemde sfeer.
Nat en droog, zout en zoet – zeedieren krijgen in de mangroven bij eb te maken met uitdrogingsverschijnselen. Dieren en planten die van oorsprong op het land thuishoren, worden hier elke twaalf uur bloot gesteld aan zout water. In de mangroven hebben dieren en planten zich aan de sterk wisselende omstandigheden moeten aanpassen.
In de tentoonstelling: zeekrokodil, Crocodylus porosus. Verspreiding: Zuidoost-Azië, Australië
In de tentoonstelling: Anolis, Anolis cf equestris. Verspreiding: Zuid-Amerika.
Anolissen kunnen net als kameleons van kleur veranderen.